ያደመቀን መብራት ሲደበዝዝ

ያደመቀን መብራት ሲደበዝዝ መልካችን ምን ይመስላል? (መዝሙር 131፡1- 3) ዳዊት ገና የአባቱን በጎች ሲጠብቅ ሳለ አንበሳና ድብ እየመታ በጎቹን ያስጥል ነበር። ከወንድሞቹም መካከል ተመርጦ ለንግሥና በሳሙኤል ተቀባ ። በሙዚቃ ችሎታ ተወዳዳሪ አልተገኘለትምና ንጉሱን እንዲያፅናና ተጠራ።እስራኤልን የተገዳደረውንና በእግዚአብሄር ስም ላይ የተሳለቀውን ጎልያድን ገድሎ እስራኤልን ታደገ። ሳዖል ሺህ ገደለ ዳዊት እልፍ ገደለ እያሉ ሴቶች እየተቀባበሉ ዘፈኑለት። የእስራኤልን ጭፍራ እየመራ ብዙ ጊዜ ድል … Read More

የማይዋዥቅ ማንነት

የስኬት ደስታ እንደ ወይን ጠጅ ቶሎ ራስ ላይ ይወጣና ሰው መሆናችንን ሊያስረሳን ሲችል ፤ የውድቀት ወይም የአለመሳካት ሃዘን ደግሞ ወደ ልብ ወርዶ ሰው መሆናችንን ሊያስጠላን ይችላል። ሁለቱም ማለትም ስኬትና ውድቀት ህይወታችንን የማመሳቀል አቅማቸውና አደገኛነታቸው እኩል ነው። በምድር ላይ እስካለን ሁለቱም እንድየምክንያቶቻቸው ተራ በተራ ሊፈራረቁብን የግድ ነው ። ስለሆነም ሁለቱንም እንደየአመጣጣቸው ተቋቁመን፤ ሰላማችን ሳይናጋና ነፍሳችንም ሳትታወክ በድል ማለፍ የምንችለው እግዚአብሄር በክርስቶስ … Read More

ከምሪት ይልቅ መሪውን

በጉዞ ላይ ያለ መንገደኛ ካሰበበት ገና ሳይደርስ ፀሃይ ብታሽቆለቁል ድንግዝግዝታ ይሆንበትና ጉዞውን ለመቀጠል ይቸገራል። የቀረውን ርቀት ከቀረው አቅምና ሰአት ጋር በሃሳቡ እያነፃፀረ፤ ሳይጨልም እደርስ አልደርስ እያለ በልቡ ማመንታት ይጀምራል።እንዳይቀጥል ከፊቱ ለፊቱ የሚጠብቀው ጨለማና የጨለማ መዘዞች ያስፈሩታል። እንዳይቆምና ገና አልመሸም ፤ ባለበትም እንዳያድር ማደሪያ የለም። በዚህ ሁኔታ እያለ ሳያስበው የእርምጃውም ፍጥነት ይቀንሳል። በድንግዝግዝታ ውስጥ መሄድ ሆነ መቆምም ያስቸግራል። እንዳይሄድ ብርሃን አይደለም እንዳይቆምም … Read More

ዓላማ አለው

ያለምክንያት የሆነ የልብ ሃዘን የለም። ምክንያቱ ቢገባን ባይገባንም ሁሉን አዋቂ በሆነው በእግዚአብሄር ፊት ሃዘናችንን እንደውሃ እናፍስሰው። በፊቱ የፈሰሰን የልባችንን ሃዘን እንደፈቃዱና እንደሃሳቡ ለራሱ ክብር እንዲጠቀም ስንፈቅድለት ከልባችን ሃዘን ትልቅ ነገር ያወጣል። እኛም በማዳኑ ደስ ይለናል። ቀድሞውኑ ዓላማው እኛ ስናዝን ማየት አልነበረም። ደስም አይለውም። ይሁን እንጂ ታዲያ ልባችን መቼ እንዲሁ በዋዛ በፊቱ የሚፈስ ሆነና። ልቧ ያዘነባት ሴት ሐና ህይወቷ የሚያስተምረን ይህንን … Read More